Je doet er de afwas, ontmoet er je vrienden, gebruikt hem als snelweg en vangt er je dagelijkse visje. De rivier,daar gebeurt het in de Zuid-Vietnamese Mekongdelta. Dat is ook niet zo vreemd in een gebied dat doorsneden wordt door kilometersbrede rivieren en hun ontelbare zijarmen, met aan weerszijden nauwelijk begaanbare mangrovebossen.

Het is fascinerend hoe creatief de mensen hier omspringen met de weinige middelen die ze hebben. De boot dient niet alleen als vervoermiddel maar fungeert voor velen ook als thuis. De waslijn doet dienst als kledingkast. Recycling is normale kost hier: lege kokosnoten en rijstvliesjes zijn een goede brandstof, de asresten een prima mest voor op het land. Varkens, kippen,vissen en eenden worden van kop tot staart gegeten,inclusief lever, nieren en andere organen waar de gemiddelde Nederlander zijn neus voor zou ophalen. Insecten en reptielen beschouwen de mensen hier als een delicatesse. Ze worden zelfs verwerkt in hartversterkende likeur.
Wat wel jammer is, zijn de plastic resten overal. Die worden met ander afval op de composthoop gegooid, maar verteren natuurlijk niet. Hopelijk is er binnenkort een creatieve Vietnamees die ook hiervoor een mooie bestemming bedenkt.

Foto: Heidi Klijsen, Breda